(بیوگرافی) نام وَنسان وَن گوگ یا فینسِنت ویلم فان خوخ یا وینست ونگوگ (به هلندی: Vincent Willem van Gogh) متولد ۳۰ مارس سال ۱۸۵۳ در زوندِرت در استان برابانت هلند رشته ی هنری نقاشی طراحی و چاپ جنبش پسا دریافتگری سال خلق اثر شب پر ستاره 1889 تکنیک رنگ روغن اندازه نقاشی 73 در 92 مالک کنونی موزه هنر مدرن نیویورک آثار برجسته( سیب زمینی خورها . شب پر ستاره- گل های آفتاب گردان _ تراس کافه در شب_ درختان زیتون) درگذشت ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۰ در شهر در شهر "اور سور اواز" در فرانسه ونگوگ یکی از بزرگترین نوابغ نقاشی جهان در سال 1853 در هلند به دنیا امد در طول عمر خود فردی

افلوطین از فیلسوفان قرن سوم و متولد سال ۲۰۴ میلادی است. وی از پیروان افکار و اندیشه های فیلسوف نامدار، افلاطون است و ریشه و بنیاد فکر او برخاسته از افکار افلاطون می باشد؛ از این رو، وی را نوافلاطونی و یا پیرو افلاطون می دانند. لقب و عنوان نو افلاطونی، یکی از عناوینی است که اندیشمندان متأخر اروپایی بر روی تفکرات فلسفی فلوطین نهاده اند و با این عنوان خواسته اند که میان نظام فلسفی افلوطین و افلاطون، تمایز ایجاد کنند. وی از شاگردان آمونیاس ساکاس است که یازده سال اندیشه های افلاطونی را نزد این استاد آموخت. یکی از شاگردان افلوطین که به جمع آوری آثار و رسا

چکیده نقاشى ايرانى برداشتى عقلانى از ماهيت هستى ارائه نمىدهد. جهانبينى ايرانى اساساً خيالى (رمانتيک) است. از چيزهاى عجيب لذت مىبرد و آمادهٔ پذيرش موضوعات باورنکردنى است. هنرمند ايراني، صحنهٔ نقاشى خود را براى لذت خود و تماشاگر ايجاد مىکند و اين امر بسيار شبيه آن چيزى است که در تآتر اتفاق مىافتد. حاميان نقاشان در طول تاريخ، شاهزادگان و ثروتمندان بودهاند و آنها نيز مجبور به پيروى از سليقهٔ اين حاميان بودند. البته نقاشى ايران ضد دينى نبود، و نمونههاى زيادى وجود دارد که داراى موضوعات مذهبى است. مضمون بيشتر نقاشىهاى ايرانى با الهام از اش

چکیده آب عنصر نخستين است که همه چيز از آن آفريده شده و بنابراين يک نماد باستاني براي زهدان و باروري به شمارمي رود. دربسياري ازاساطيرآفرينش درهندوستان و خاورميانه و مصر، اسطوره هايي وجود دارند که وجود يک اقيانوس کيهاني را پيش از پيدايي جهان مطرح مي کنند.آب منشا همه مخلوقات است. نماد مادر کبير، به صورت باران يعني نيروي لقاح ايزد آسماني و مفهوم باروري را مي رساند. در باورهاي ايران باستان، زمين از آب پديد آمده بود و در بين النهرين، اقيانوس نخستين، زاينده آسمان و زمين بود. در اسطوره هاي كنعان بيشتر خداياني که با آفرينش پيوستگي دارند، يادآور آب هستند.